ARTEMISIA ANNUA

0
1517
Artemisia annua

Przez ponad tysiąc lat chińskie ziele qing hao, Artemisia annua, była skutecznie stosowana w leczeniu gorączki. Dziś wiemy, że korzyści zdrowotne wynikające ze stosowania Artemisi annua są niezliczone.

Zioło to daje wsparcie przeciwzapalne, przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne, przeciwnowotworowe, przeciwgrzybiczne, przeciwpasożytnicze, wątrobowe, stawowe, cukrzycowe i miesiączkowe, to tylko kilka wśród wielu dziesiątek innych korzyści.

Artemisia annua ma długą historię stosowania w zakażeniach pasożytniczych,

m.in. Plasmodium falciparum, Leishmania, Babesia i Schistosoma, a także przeciwko szerokiej gamie bakterii, grzybów i wirusów, które powodują zakażenie. Wykazano , że ekstrakty z Artemisia annua mają działanie przeciwbakteryjne przeciwko Campylobacter jejuni i Clostridium perfringens, to bakterie, które są częstymi przyczynami zapalenia jelit spowodowanego przez żywność. Wykazano również, że artemizyna ma silną aktywność przeciwko Helicobacter pylori. Wykazano działanie wirusowe przeciwko wirusowi cytomegalii, wirusowi opryszczki zwykłej typu 1, wirusowi Epsteina-Barra oraz wirusowi zapalenia wątroby typu B i C.

Artemizyna jest jednak bardzo słabo przyswajalna, ze względu na niską rozpuszczalność w oleju i wodzie. Badano więc biodostępność syntetycznych pochodnych artemizyny, takich jak dihydroartemizyna, artemeter, arteeter i artesunat, a także strategie dostarczania poprzez liposomy.

Przy pierwszym przejściu przez metabolizm wątroby, artemizyna i jej półsyntetyczne pochodne artesunat i artemeter ograniczają biodostępność do zaledwie 5%-25%. Dłuższe okresy półtrwania można osiągnąć przy podawaniu domięśniowym i doodbytniczym ze względu na wysoki poziom metabolizmu pierwszego przejścia przy tradycyjnym podawaniu doustnym.

Ponieważ liposomy są dostarczane do krążenia przez układ limfatyczny, unika się metabolizmu pierwiastków. Liposomalne systemy dostarczania są potencjalnym rozwiązaniem dla wielu substancji, które mają ograniczoną biodostępność z powodu wysokiego stopnia metabolizmu wątrobowego pierwszego przejścia. Liposomy często wydłużają biodostępność, zmniejszając klirens przez jednojądrzaste fagocyty układu odpornościowego. Z tych powodów zostały zbadane pod kątem dostarczania artemizyny.

Wykazano, że liposomalne preparaty artemizyny prowadzą do bardzo stabilnych stężeń jej w osoczu, co sugeruje, że następuje ciągłe uwalnianie, a tym samym przedłużony jest efekt ogólnoustrojowy. Zaobserwowano natychmiastowy efekt działania artemizyny w przypadku transportu w formie liposomalnej, a efekt terapeutyczny osiągany był w znacznie krótszym czasie. W badaniach wykazano, że artemizyna liposomalna pozostaje w krążeniu kilka godzin dłużej niż artemizyna nieliposomalna, a formy nanoliposomalne utrzymują się w osoczu nawet do 24 godz.

A. annua ma ogromny wpływ na układ odpornościowy i stany zapalne,

które są potencjalnie istotne u pacjentów z babesią i innymi pierwotniakami. Znacząco zmniejsza poziomy cytokin zapalnych, w tym interleukiny IL-6 i IL-8 w ludzkich komórkach jelitowych. Efekt ten uzyskuje się dzięki kwasom rozmarynowym i chlorogenowym zawartym w artemisii annua. Zwiększa natomiast aktywność limfocytów pomocniczych Treg w tym IL-10, co pomocne okazało się w walce z chorobami autoagresywnymi.

Artemizyna nieliposomalna ma krótki okres półtrwania w osoczu, około 60 min. Dlatego zastosowanie dłużej działającej nawet kilkanaście godzin artemisii annua liposomalnej ma zasadnicze znaczenie w kontekście długoterminowej walki z pierwotniakiem i wpływa na jej skuteczność.

Lyme i babesia produkują toksyny, które stawiają chorego pod pręgierzem beznadziejności, powodując przygnębienie, lęk, depresję i ataki paniki. Artemisia liposomalna jest 40 razy bardziej skuteczna w dostarczaniu substancji aktywnych i usuwaniu zakażenia babesią z czerwonych krwinek.

Artemisia annua ma właściwości

oczyszczające wątrobę oraz rozjaśnia umysł. Przynosi ulgę w bolesności i osłabieniu dolnych partii kręgosłupa i kolan, drażliwości i gorąca w dłoniach/stopach i ucisku w klatce piersiowej. Usuwa uczucie ciężkich kończyn. Niweluje zaczerwienienie twarzy, zaczerwienienie oczu, zawroty głowy, światłowstręt, arytmię i żółtaczkę.

Stosowanie całego zioła zamiast jednego związku pochodnego artemizyny daje chorym korzyści synergicznego działania innych związków aktywnych. Liczne związki seskwiterpenowe i flawonoidowe z Artemisia annua zneutralizowały działanie endotoksyn w badaniach laboratoryjnych. Kwas rozmarynowy zmniejsza depresję i wygasza zachowania lękowe. Artemizyna zawiera grupę nadtlenkową , która reaguje z hemozoiną, i podejrzewa się, że ta reakcja powoduje wytwarzanie rodników atakujących białka pasożytnicze, a tym samym zabijanie organizmów. Badania wykazały, że artemizyna jest skuteczna przeciwko Toxoplasmie gondii, która powoduje toksoplazmozę; Leishmanii major, która powoduje leiszmaniozę.

Artemisia annua zwiększa poziom prostaglandyn w błonie śluzowej żołądka, a zatem chroni przed owrzodzeniem żołądka. Wykazano, że artemizyna hamuje wydzielanie czynnika martwicy nowotworów (TNF) -α, interleukiny- (IL-) 1β i IL-6 w sposób zależny od dawki, jak również aktywowanej przez LPS produkcji prostaglandyny E2. Artemizyna może wywierać działanie immunomodulujące w warunkach nadwrażliwości kontaktowej i opóźnionej, tłumienia reakcji nadwrażliwości i indukowania komórek regulatorowych T.

Artemisia annua działa przeciwko wzrostowi lub rozprzestrzenianiu się raka.

Uważa się, że działanie przeciwnowotworowe artemizyny występuje, gdy wchodzi w kontakt z żelazem. Komórki nowotworowe koncentrują żelazo do stosowania w podziale komórkowym (pasożyt malarii zbiera również wysokie stężenia żelaza). Kontakt artemizyny z żelazem powoduje uwalnianie wolnych rodników między komórkami, które niszczą komórki nowotworowe. Ze względu na ten efekt „ferroptozy” żelazo jest często podawane kilka godzin przed artemizyną.

Ponadto naukowcy z University of Washington odkryli, że artemizyna jest dużo bardziej specyficzna w zabijaniu niektórych komórek nowotworowych niż obecne metody leczenia, oszczędzając normalne komórki przed zniszczeniem podczas celowania w komórki nowotworowe. Nie należy przyjmować artemizyny, jeśli przyjmuje się leki przeciwpadaczkowe. Może wywoływać drgawki lub zmniejszać skuteczność leków.

Artemisia annua jest zdecydowanie lepszym rozwiązaniem niż stosowanie samej artemizyny. Po pierwsze pojawiły się informacje, że sama artemizyna, pozbawiona innych substancji, może nie działać jak trzeba. Monoterapia artemizyną prowadzi szybko do lekooporności ponieważ posiada swój własny metabolizm eliminacji, stosując cytochrom CYP 3A4. Niskie stężenia artemizyny pozwalają niektórym pasożytom przetrwać, co szybko prowadzi do bardziej odpornych szczepów. Masywne dawki artemizyny mogą zaś doprowadzić do zjawiska adaptacji w pasożytach lub wirusach i mogą generować nowe super odporne szczepy.

Źle leczona babesioza generuje bardzo oporne szczepy. Zawartość artemizyny w A. annua jest stosunkowo niska i wynosi od 0,01% do 0,5%. Obecnie coraz więcej naukowców i lekarzy jest przekonanych, że wykorzystanie całej rośliny Artemisia, która według nich jest bardziej skuteczna niż tylko ekstrakt artemizyny – może odgrywać kluczową rolę w zwalczaniu malarii i babesii. Lepsza wydajność całej rośliny w porównaniu z artemizyną, jak również jej zdolność do zabijania opornych pasożytów i unikania oporności, jest prawdopodobnie spowodowana synergistycznym wpływem złożonej gamy fitochemikaliów zawartych w roślinie, z których kilka jest znanych ze swoich właściwości przeciwpierwotniakowych.


  • ARTEMISIA_ANNUA

    ARTEMISIA ANNUA

    87.00
    Dodaj do koszyka
  • ARTEMISIA_ANNUA

    ARTEMISIA ANNUA 90 kaps.

    43.00
    Dodaj do koszyka

źródła

1 Bilia AR, Santomauro F, Sacco C, et al. Essential Oil of Artemisia annua L.: An Extraordinary Component with Numerous Antimicrobial Properties. Evid Based Complement Alternat Med. 2014;2014:159819. View Full Paper
2 Brockhoff A, Behrens M, Massarotti A, Appendino G, Meyerhof W. Broad tuning of the human bitter taste receptor hTAS2R46 to various sesquiterpene lactones, clerodane and labdane diterpenoids, strychnine, and denatonium. J Agric Food Chem. 2007 Jul 25;55(15):6236-43. View Abstract
3 Meshnick SR. Artemisinin: mechanisms of action, resistance and toxicity. Int J Parasitol. 2002 Dec 4;32(13):1655-60. View Abstract
4 Sun C, Li J, CaoY Long G, Zhou B. Two distinct and competitive pathways confer the cellcidal actions of artemisinins. Microb Cell. 2015;2:14–25. View Full Paper
5 Lai HC, Singh NP, Sasaki T. Development of artemisinin compounds for cancer treatment. Invest New Drugs. 2012;31:230–246. View Abstract
6 Foglio MA, Dias PC, Antônio MA, et al. Antiulcerogenic activity of some sesquiterpene lactones isolated from Artemisia annua. Planta Med. 2002 Jun;68(6):515-8. View Abstract
7 Wang Y, Huang ZQ, Wang CQ, et al. Artemisinin inhibits extracellular matrix metalloproteinase inducer (EMMPRIN) and matrix metalloproteinase-9 expression via a protein kinase Cδ/p38/extracellular signal-regulated kinase pathway in phorbol myristate acetate-induced THP-1 macrophages. Clin Exp Pharmacol Physiol. 2011 Jan;38(1):11-8. View Abstract
8 Zhu XX, Yang L, Li YJ, et al. Effects of sesquiterpene, flavonoid and coumarin types of compounds from Artemisia annua L. on production of mediators of angiogenesis. Pharmacol Rep. 2013;65(2):410-20. View Abstract
9 Li T, Chen H, Wei N, et al. Anti-inflammatory and immunomodulatory mechanisms of artemisinin on contact hypersensitivity. Int Immunopharmacol. 2012 Jan;12(1):144-50.View Abstract
10 Noori S, Naderi GA, Hassan ZM, et al. Immunosuppressive activity of a molecule isolated from Artemisia annua on DTH responses compared with cyclosporin A. Int Immunopharmacol. 2004 Oct;4(10-11):1301-6. View Abstract
11 Klayman DL. Qinghaosu (artemisinin): an antimalarial drug from China. Science. 1985 May 31;228(4703):1049-55. View Abstract
12 Tariq A, et al. Ethnomedicines and anti-parasitic activities of Pakistani medicinal plants against Plasmodia and Leishmania parasites. Ann Clin Microbiol Antimicrob. 2016 Sep 20;15(1):52. View Full Paper
13 Goo YK, et al. Artesunate, a potential drug for treatment of Babesia infection. Parasitol Int. 2010 Sep;59(3):481-6. View Abstract
14 Xiao SH. Development of antischistosomal drugs in China, with particular consideration to praziquantel and the artemisinins. Acta Trop. 2005 Nov-Dec;96(2-3):153-67. View Abstract
15 Militaru D, et al. In vitro evaluation of the potential antibacterial effect of artemisinin on Campylobacter jejuni. Rom Biotech Let. 2015 Mar 1;20(2):10221-7. View Full Paper
16 Engberg RM, et al. The effect of Artemisia annua on broiler performance, on intestinal microbiota and on the course of a Clostridium perfringens infection applying a necrotic enteritis disease model. Avian Pathology. 2012 Aug 1;41(4):369-76. View Abstract
17 Goswami S, Bhakuni RS, Chinniah A, et al. Anti-Helicobacter pylori potential of artemisinin and its derivatives. Antimicrob Agents Chemother. 2012 Sep;56(9):4594-607.View Full Paper
18 Efferth T, et al. The antiviral activities of artemisinin and artesunate. Clin Infect Dis. 2008 Sep 15;47(6):804-11. View Abstract
19 Medhi B, Patyar S, Rao RS, et al. Pharmacokinetic and toxicological profile of artemisinin compounds: an update. Pharmacology. 2009;84(6):323-32. View Full Paper
20 Ahn H, Park JH. Liposomal delivery systems for intestinal lymphatic drug transport. Biomater Res. 2016 Nov 23;20:36. View Full Paper
21 Kraft JC, Freeling JP, Wang Z, Ho RJ. Emerging research and clinical development trends of liposome and lipid nanoparticle drug delivery systems. J Pharm Sci. 2014 Jan;103(1):29-52. View Full Paper
22 Allen TM, Cullis PR. Liposomal drug delivery systems: from concept to clinical applications. Adv Drug Deliv Rev. 2013 Jan;65(1):36-48. View Abstract
23 Isacchi B, Bergonzi MC, Grazioso M, et al. Artemisinin and artemisinin plus curcumin liposomal formulations: enhanced antimalarial efficacy against Plasmodium berghei-infected mice. Eur J Pharm Biopharm. 2012 Apr;80(3):528-34. View Abstract
24 Isacchi B, Arrigucci S, la Marca G, et al. Conventional and long-circulating liposomes of artemisinin: preparation, characterization, and pharmacokinetic profile in mice. J Liposome Res. 2011 Sep;21(3):237-44.