czwartek, Kwiecień 18, 2019

Najczęściej komentowane

Diagnostyka boreliozy

Diagnostyka boreliozy oparta jest właściwie wyłącznie na wywiadzie z pacjentem i objawach klinicznych. Rozpoznanie boreliozy – choroby z Lyme jest niezwykle trudne. Ofiary są często błędnie diagnozowane, a weryfikacja jest niemożliwa ze względu na brak testów potwierdzających. Istniejące testy opierają się na wykrywaniu przeciwciał i znane są z fałszywych wyników dodatnich i fałszywie negatywnych. W całej Europie, w tym również w Polsce, obowiązuje dwuetapowy test diagnostyczny.

Etap I to test przesiewowy ELISA.

W teście tym brakuje 35% kultur bakterii potwierdzonych w hodowli, co daje mu wrażliwość na poziomie 65%. Z definicji test przesiewowy powinien mieć czułość co najmniej 95%.

Etap II to test potwierdzający Western blot.

Z badań wynika, że aż 20%-30% pacjentów chorych na boreliozę u których choroba została potwierdzona hodowlą kultur, pozostaje seronegatywnych. Należy pamiętać, że z czasem odpowiedź immunologiczna słabnie, co za tym idzie miana przeciwciał spadają.

Jedną z przyczyn trudności w diagnozowaniu boreliozy z Lyme jest to, że Borrelia Burgdorferi, krętek który jest czynnikiem chorobotwórczym, ma niezwykłą budowę genetyczną. Zawiera ponad 1500 sekwencji genowych i ma co najmniej 132 funkcjonujące geny. Ze względu na złożoną patofizjologię organizmu, może on omijać układ odpornościowy, każdego chorego. Po za tym, istnieje 5 podgatunków tylko samej Borelii Burgdorferi i ponad 100 szczepów tylko w samym USA, a na całym świecie ponad 300. Różnorodność ta przyczynia się do zmienności antygenowej krętka i jego zdolności do unikania układu immunologicznego i terapii antybiotykowej, prowadząc do chronicznej choroby.

Istnieje wiele testów komercyjnych jednak nie są one honorowane przez większość lekarzy. W niektórych przypadkach wynik negatywnego testu na boreliozę jest konsekwencją współzakażenia jedną lub kilkoma innymi chorobami. Również ślina kleszczy zawiera specyficzne składniki hamujące odporność, które mogą opóźnić lub nawet uniemożliwić aktywację odpowiedzi immunologicznej. Fałszywie ujemne wyniki testów obserwuje się u pacjentów, u których układ odpornościowy jest osłabiony lub upośledzony z powodu koinfekcji odkleszczowych. Należy również uwzględnić grupę chorych u których na wskutek defektu genetycznego, organizm nie produkuje przeciwciał. W medycynie takich chorych określa się pacjentami seronegatywnymi.

Diagnostyka boreliozy – choroby z Lyme jest mocno interpretacyjna, a lekarz pomimo ujemnych testów serologicznych na boreliozę, powinien przy mnogości objawów, uwzględnić potencjalne zakażenie koinfekcjami. Bezpośrednie metody testowania, które szukałyby obecności bakterii, a nie odpowiedzi immunologicznej, mogłyby wyeliminować niektóre z tych zmiennych. Jednak istniejące testy reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR), które szukają DNA bakterii we krwi są mocno loteryjne. Frakcja większości koinfekcji, łącznie z krętkami we krwi jest krótka, to bakterie wewnątrzkomórkowe.