czwartek, Kwiecień 18, 2019

Najczęściej komentowane

Dominująca koinfekcja – Bartonella

Najczęstszą infekcją odzwierzęcą na świecie jest bartoneloza. Zarażone jest nią 80% populacji kotów domowych i prawie 100% kotów dzikich. Znakiem rozpoznawczym dominującej bartonelli jest wrażliwość i delikatność na dnie stóp, zwłaszcza podeszwy. Jest to związane z urazem naczyń krwionośnych w podeszwach stóp podczas chodzenia.

Zarówno babesia jak i bartonella powodują bóle głowy, ale bóle głowy wywołane przez bartonellę są bardzo dotkliwe. Babesia, to dziwne odczucia w głowie i uczucie rozrywającego ciśnienia. Bartonella, to ból obszarów potylicznych, z tyłu głowy i szyi. Aktywna i dominująca bartoneloza, często kojarzona jest z ogólnym bólem ciała. Ból często ma charakter migrujący, może być ostry i ciężki. Atakuje stawy i tkankę łączną. Miejsca w okół stawów stają tkliwe i bolesne przy dotyku. Bartonella często infekuje szpik kostny i powoduje ból kości. Najczęstszą lokalizacją jest kość piszczelowa.

Bartonella, to wolno rosnąca infekcja wewnątrzkomórkowa, która wpływa wyraźnie na mózg, powodując różne wzorce objawowe. Dominująca babesia jest kojarzona z depresją , natomiast bartonella daje odczucie wewnetrznego napięcia i rozdrażnienia, które stopniowo może przeistoczyć się ciężką depresję. Zmienność nastroju przy dominującej bartonelli, błędnie diagnozowana jest jako zaburzenie dwubiegunowe. Chory łatwo przechodzi od stanów złości i drażliwości do depresji.

Bartonella może podrażniać układ pokarmowy, a w szczególności żołądek, przez co ludzie tracą apetyt i często uskarżają się na zgagę. Jednym z objawów bartonelli jest zapalenie błony śluzowej żołądka, które imituje zakażenie Helicobacter pylori. Przewlekła infekcja bartonellą może być związana z bólem brzucha, luźnymi stolcami lub zaparciami. Bartonella może powodować ból gardła o niewielkim nasileniu. Chorzy z aktywnymi infekcjami okresowo budzą się z bólem gardła, który dość szybko ustępuje. Bartonella drażni pęcherz moczowy i wywołuje śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego lub inne przewlekłe stany zapalne układu moczowego; chorobę nerek, ból miednicy i niepłodność. Częste oddawanie moczu i pieczenie cewki moczowej może leżeć po stronie aktywnej infekcji tą bakterią.

W początkowym stadium ostrej infekcji bartonellą, flagowym objawem są powiększone węzły chłonne. W ciężkich przypadkach węzły chłonne mogą być wypełnione ropą. Dochodzi do powiększenia wątroby i śledziony. Kiedy wątroba i śledziona są ogarnięte stanem zapalnym, wpływa to na ich zdolność filtracji krwi, co powoduje gęstą krew. Gęsta krew jest wzorcem sugerującym zakażenie bartonellą. Zapalenie, które bartonella wywołuje w wątrobie i śledzionie, poważnie upośledza system detoksykacji organizmu. Bartonella może wywoływać niewielkie stany podgorączkowe, jednak w boreliozie z Lyme o gorączkę trudno i zdarza się to bardzo rzadko. Natomiast chorzy często czują się rozpaleni, odczuwają gorączkę, ale ich temperatura ciała, może być w rzeczywistości niska. Bartonella wpływa na oczy i powoduje zapalenie spojówek lub zapalenie zewnętrznej warstwy oka. Przewlekłe problemy z oczami obejmują niewyraźne widzenie, światłowstręt i suche czerwone oczy. Poza podstawowymi objawami, takimi jak ból oczu, po stronie bardziej ekstremalnej mogą wystąpić objawy takie jak halucynacje, zaburzenie percepcji głębi, różowe oczy, a nawet uszkodzenie siatkówki.

Przewlekła infekcja bartonellą wpływa na cały układ naczyniowy. Infekcja komórek wyściełających serce (zapalenie wsierdzia) może powodować ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca, a w niektórych przypadkach uszkodzenie zastawek serca. To bartonella może odpowiadać za LymeCardis. Objawy oddechowe mogą obejmować niewyjaśniony kaszel. Choroba małych naczyń może wpływać na funkcjonowanie autonomicznego układu nerwowego (układu współczulnego i układu przywspółczulnego), powodując ortostatyczny zespół tachykardii posturalnej (POTS). Inne objawy neurologiczne obejmują zachwianą równowagę, mgłę mózgu, obniżone funkcje poznawcze, zaburzenia pamięci, bezsenność i niepokój. Pojawia się niska tolerancja na stres i lęk.

Bartonella powoduje więcej problemów skórnych niż jakiekolwiek inne infekcje. Jest zdolna do indukowania VEGF (czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego) w organizmie. VEGF to białko wytwarzane przez komórki, które stymuluje tworzenie się nowych naczyń krwionośnych. Ponieważ bartonella nienaturalnie stymuluje ten naturalny proces, jest on nieuregulowany i naczynia włosowate otwierają się, rozpraszając krew, która powoduje liczne pręgi (zadrapania) na skórze. Po za tym mogą pojawić się wysypki, trądzik, grudki, guzki lub grudki pod skórą oraz najbardziej znana manifestacja ze strony skóry, rozstępy.

Bartonella jest najczęstszym ze wszystkich patogenów przenoszonych przez kleszcze. Posiada jednak dość wyraźny zespół kliniczny, gdy występuje w chronicznej boreliozie (Lyme). Niektóre aspekty zakażenia wyraźnie wskazują, że pojawiają się bakterie jedynie podobne do bartonelli. Dowodem tego obrazu klinicznego jest fakt, że standardowe badanie krwi bartonelli jest zwykle u takich pacjentów negatywne, pomimo szerokiego spektrum objawów klasycznej bartonelli. Co więcej, leczenie takiej bartonelli nie przynosi rezultatów, co najwyżej tłumi objawy, ale nie usuwa ich całkowicie. Ostatnio dzięki wysoko zaawansowanemu genotypowaniu odkryto, że istnieje aż 30 różnych patogennych gatunków imitujących bartonellę. Trudno dziś wskazać właściwe leczenie tego typu zakażeń.